niedziela, 21 maja 2017

[24] Ewa Winnicka ''Milionerka. Zagadka Barbary Piaseckiej-Johnson''

Autor: Ewa Winnicka
Tytuł: Milionerka. Zagadka Barbary Piaseckiej-Johnson
Liczba stron: 365
Wydawnictwo: Znak
Posiadam: TAK

''Jeśli wrócę to tylko rolls-roycem'' -  takie słowa wypowiedziała do swoich przyjaciół opuszczając w 1967 roku Polskę. Barbara Piasecka-Johnson. Najbogatsza Polka w historii, żona starszego o ponad czterdzieści lat potentata branży kosmetycznej w USA. 

Ewa Winnicka w swojej najnowszej książce ''Milionerka. Zagadka Barbary Piaseckiej-Johnson'' niejako przedstawia losy Kopciuszka, który z biednej emigrantki staje się niewiarygodnie bogatą kobietą.

Wydawać by się mogło, że jest to historia jak z bajki. Młodziutka Barbara przyjeżdża do USA, gdzie oczywiście rozpoczyna pracę sprzątaczki i kucharki. Nikt nie przypuszcza, że za kilka lat zostanie żoną swojego pierwszego szefa - jednego z właścicieli koncernu Johnson &Johnson. Już na początku nasuwa się pytanie, na które jednak nie znajdziemy odpowiedzi przez całą książkę: jaka była Barbara naprawdę? Faktycznie zakochaną w swoim mężu filantropką i znawczynią sztuki czy po prostu wyrachowaną kobietą, która liczyła na majątek?

Obraz Barbary wyłaniający się z kart książki jest niejednoznaczny. Ewa Winnicka przedstawia ją z wielu stron. Jednego razu jest kobietą chcącą pomagać innym, łożyć stypendia dla młodych i zdolnych - innym razem ogarniętą żądzą władzy kobietą, która nie szanuje nikogo w swoim otoczeniu. Wybuchy złości, ciągła chęć postawienia na swoim, upór w dążeniu do celu - to cechy Barbary, które najczęściej można wywnioskować z opisanych przez Winnicką losów najbogatszej Polki.

Jednak historia Barbary może być odczytana także jeszcze w inny sposób - można powiedzieć, że jest to historia nieszczęśliwej kobiety, która choć niewiarygodnie bogata, nigdy nie otrzymała tego, czego pragnęła - szacunku i podziwu innych ludzi. Dla elity amerykańskiej była nic nie znaczącą Polką bez obycia i kontaktów towarzyskich, które determinują postrzeganie w tej zamkniętej społeczności. Z kolei dla swoich rodaków była tylko sposobem na załatwienie wielu spraw i otrzymania pomocy finansowej. 

Książkę generalnie czytało mi się przyjemnie, jednak niekiedy miałam wrażenie chaosu podczas opowiadania historii Barbary - nie wiem czy po prostu taki jest styl autorki czy faktycznie trudno się było w tym połapać. Wiele fragmentów było też dla mnie nudnych i po prostu je omijałam - jak dla mnie, można byłoby zrezygnować z pewnych opisów, a książka miałaby więcej ''energii'' i jej odbiór byłoby o wiele przyjemniejszy.

Niemniej, nie żałuję czasu spędzanego z tą pozycją - poznanie historii Barbary Piaseckiej Johnson na pewno wzbogaciło mój światopogląd i wiedzę.



6,5/10

Za książkę dziękuję Wydawnictwu